به محتوا بروید
Guides

محاسبهٔ ضخامت دیوار پایپ از روی فشار: فورمول بارلو و ASME B31.3

چطور ضخامت دیوار لازم یک پایپ فشاری را با فورمول بارلو و ASME B31.3 محاسبه کنیم، کوروژن الاونس و تلورانس تولید را علاوه کنیم و شیدول پایپ مناسب را انتخاب کنیم.

By Site AdministratorUpdated 8 min read

هر پایپ فشاری پیش از هر چیز دیگر باید به یک سوال جواب بدهد: آیا دیوارش به اندازهٔ کافی ضخیم است؟ اگر نازک باشد، پایپ ممکن است بترکد یا از محل جوش لیک کند؛ اگر بیش از حد ضخیم باشد، پول فولاد، وزن اضافی و وقت جوشکاری‌ای را می‌پردازید که هیچ ضرورت نداشت. خبر خوب این است که اصل این کنترول تنها یک فورمول یک‌خطه است. این رهنما محاسبهٔ ضخامت دیوار پایپ را از اصول ابتدایی (فورمول بارلو (به انگلیسی)) شروع می‌کند، بعد نسخه‌ای را که برای پایپ‌کاری پروسس در ASME B31.3 به کار می‌رود توضیح می‌دهد و در اخیر با یک مثال کامل حل‌شده که به انتخاب یک شیدول پایپ واقعی می‌رسد، تمام می‌شود.

مقطع عرضی یک پایپ تحت فشار که فشار داخلی P، قطر بیرونی D، ضخامت دیوار t و تنش حلقوی را با فورمول‌های ضخامت بارلو و ASME B31.3 نشان می‌دهد

چرا فشار داخلی می‌خواهد پایپ را در امتداد طولش بشگافد

فشار داخل پایپ بالای هر قسمت دیوار به طرف بیرون زور می‌آورد. اگر پایپ را در امتداد طولش دو نیم کنید و یک نیمه را در نظر بگیرید، نیروی فشار بالای آن برای هر متر طول P × D است و تنها چیزی که آن را نگه می‌دارد دو نوار دیوار است که هر کدام ضخامت t دارند. تنشی که در این نوارها پیدا می‌شود دور محیط پایپ می‌چرخد و آن را تنش حلقوی (hoop stress) می‌گویند:

σh = P × D / (2 × t)

تنش در امتداد طول پایپ (تنش طولی) تقریباً نصف این مقدار است، به همین خاطر تنش حلقوی است که حداقل ضخامت دیوار را تعیین می‌کند. دلیل اینکه پایپی که از اثر فشار بیش از حد خراب می‌شود تقریباً همیشه در طول خود چاک می‌خورد، نه اینکه دو تکه شود، هم همین است.

  • P = فشار دیزاین داخلی (گیج)، به MPa یا psi
  • D = قطر بیرونی، به mm یا in
  • t = ضخامت دیوار، به همان واحد D
  • σh = تنش حلقوی، به همان واحد P

واحدها را یکسان نگه دارید: MPa با mm، یا psi با انچ. 1 MPa = 10 bar = 145.04 psi. اگر فشار شما به bar یا kg/cm² است، اول آن را با تبدیل‌کنندهٔ واحدهای انجنیری تبدیل کنید.

فورمول‌ها: بارلو و ASME B31.3

فورمول بارلو

اگر معادلهٔ تنش حلقوی را طوری ترتیب کنید که تنش برابر با تنش مجاز S مواد شود، فورمول بارلو برای ضخامتی که برای تحمل فشار لازم است به دست می‌آید:

t = P × D / (2 × S)

این فورمول سریع است، چون از قطر بیرونی استفاده می‌کند برای پایپ‌های نازک محافظه‌کارانه است، و وقتی بیشتر مردم از «ریتنگ فشار پایپ» گپ می‌زنند منظورشان همین است. ولی این فورمول از جوش، حرارت، کوروژن یا تلورانس تولید هیچ خبر ندارد، پس به تنهایی یک تخمین ابتدایی است، نه دیزاین.

ضخامت دیزاین فشاری در ASME B31.3

برای پایپ‌کاری پروسس، ASME B31.3 (پاراگراف 304.1.2) یک نسخهٔ دقیق‌تر را برای پایپ مستقیم تحت فشار داخلی ارائه می‌کند:

t = P × D / [2 × (S × E × W + P × Y)]

  • S = تنش مجاز مواد در حرارت دیزاین، از جدول A-1 کود
  • E = فکتور کیفیت پایپ: 1.0 برای پایپ بی‌درز (seamless)، 0.85 برای پایپ جوش مقاومت برقی (ERW)، و کمتر برای بعضی انواع دیگر جوش
  • W = فکتور کاهش مقاومت درز جوش: 1.0 در پایین‌تر از ساحهٔ خزش (creep)
  • Y = ضریب از جدول کود: 0.4 برای فولادهای فریتی در پایین‌تر از حدود 482 °C (900 °F)

جملهٔ P × Y یک اصلاح کوچک است که نتیجهٔ فورمول دیوار نازک را به نتیجهٔ دقیق دیوار ضخیم نزدیک‌تر می‌سازد. این فورمول تا وقتی معتبر است که t کمتر از D/6 باشد؛ دیوارهای ضخیم‌تر، یا فشارهای بسیار بلند نسبت به تنش مجاز، به قواعد خاص دیوار ضخیم کود ضرورت دارند.

از ضخامت فشاری تا پایپی که فرمایش می‌دهید

ضخامت فشاری t آن چیزی نیست که می‌خرید. دو اضافه‌گی دیگر بالای آن علاوه می‌شود:

  • کوروژن الاونس و فرسایش c: فلز اضافی که انتظار دارید در طول عمر دیزاین از بین برود، به علاوهٔ عمق هر رزوه یا شیار. 1.5 mm یک رقم معمول برای فولاد کاربنی در کار سبک است و 3 mm برای کارهای کوروژن‌دار تر؛ لین‌های پاک ستنلس‌ستیل اکثراً صفر در نظر گرفته می‌شوند.
  • تلورانس تولید: پایپ بی‌درز مطابق ASTM A106 یا A53 ممکن است تا 12.5 % نازک‌تر از ضخامت اسمی خود تحویل داده شود. پس ضخامت اسمی باید شرط tnom ≥ (t + c) / 0.875 را پوره کند. دقت کنید که بر 0.875 تقسیم می‌کنید؛ ضرب کردن در 1.125 جواب کمی نازک‌تر و ناامن می‌دهد.

در اخیر، اولین شیدول استندرد (ASME B36.10 برای فولاد کاربنی، B36.19 برای ستنلس‌ستیل) را انتخاب کنید که ضخامت اسمی آن حداقل برابر با tnom باشد.

مثال حل‌شده: یک لین 6 انچه در 40 bar

یک لین خروجی پمپ با فشار دیزاین 40 bar و حرارت دیزاین 120 °C کار می‌کند. پایپ NPS 6 (DN 150) بی‌درز از فولاد کاربنی مطابق ASTM A106 Grade B است و کوروژن الاونس آن 1.5 mm می‌باشد. اگر هنوز فشاری را که پمپ تولید می‌کند محاسبه می‌کنید، از محاسبه‌گر هید و توان پمپ شروع کنید.

  • P = 40 bar = 4.0 MPa
  • D = 168.3 mm (قطر بیرونی NPS 6)
  • S = 138 MPa (20 ksi، مقدار جدول A-1 در B31.3 برای A106 Grade B در این حرارت؛ همیشه مقدار مربوط به حرارت خود را از آخرین نشر کود بخوانید)
  • E = 1.0 (بی‌درز)، W = 1.0، Y = 0.4
  • c = 1.5 mm

قدم 1: ضخامت دیزاین فشاری

t = 4.0 × 168.3 / [2 × (138 × 1.0 × 1.0 + 4.0 × 0.4)] = 673.2 / (2 × 139.6) = 673.2 / 279.2 = 2.41 mm

کنترول اعتبار: D/6 = 28.1 mm است که بسیار بالاتر از 2.41 mm می‌باشد، پس فورمول دیوار نازک صدق می‌کند. برای مقایسه، فورمول سادهٔ بارلو 4.0 × 168.3 / (2 × 138) = 2.44 mm می‌دهد که تقریباً همان است.

قدم 2: علاوه کردن کوروژن الاونس

tm = 2.41 + 1.5 = 3.91 mm

قدم 3: در نظر گرفتن تلورانس تولید

tnom ≥ 3.91 / 0.875 = 4.47 mm

قدم 4: انتخاب شیدول

برای فولاد کاربنی NPS 6، شیدول 40 (که در این سایز همان STD است) ضخامت اسمی 7.11 mm دارد که به راحتی بالاتر از 4.47 mm است. شیدول 80 (10.97 mm) تنها در فشار بسیار بلندتر ضرورت می‌شود. Sch 40 در اینجا انتخاب معمول است: در همه جا موجود است و فلنج‌ها و فتینگ‌هایش استندرد هستند.

گراف میله‌ای مثال پایپ 6 انچه: ضخامت فشاری 2.41 mm، با علاوه شدن 1.5 mm کوروژن الاونس 3.91 mm، حداقل ضخامت اسمی 4.47 mm بعد از تلورانس تولید، و ضخامت دیوار شیدول 40 برابر 7.11 mm

پایپ انتخاب‌شده در عمل چقدر فشار را تحمل می‌کند؟

فورمول را برعکس کنید تا حداکثر فشار کاری مجاز پایپی را که انتخاب کرده‌اید پیدا کنید. با ترتیب دوبارهٔ معادلهٔ B31.3 به P = 2 × S × E × W × t / (D − 2 × Y × t) می‌رسیم، که در آن t حالا ضخامتی است که می‌توانید بالایش حساب کنید: حداقل ضخامت تحویلی منهای کوروژن الاونس.

  • حداقل ضخامت تحویلی = 7.11 × 0.875 = 6.22 mm
  • ضخامت قابل استفاده بعد از کوروژن = 6.22 − 1.5 = 4.72 mm
  • P = 2 × 138 × 4.72 / (168.3 − 2 × 0.4 × 4.72) = 1,303 / 164.5 = 7.92 MPa، تقریباً 79 bar

پس یک لین Sch 40 تقریباً دو برابر ظرفیت فشاری‌ای را دارد که کار ضرورت دارد، و این برای پایپ‌های قطر کوچک و متوسط عادی است. در عمل، ریتنگ فلنج، والوها یا فتینگ‌ها معمولاً پیش از دیوار پایپ سیستم را محدود می‌سازند. به طور مثال، یک فلنج Class 300 از A105 در 120 °C ریتنگی کمتر از 79 bar دارد، پس تمام لین را کنترول کنید، نه تنها پایپ را.

اگر پایپ جوشی باشد چه؟

اگر پایپ بی‌درز را با پایپ ERW با E = 0.85 عوض کنید، اعداد تغییر می‌کنند: t = 673.2 / [2 × (138 × 0.85 + 1.6)] = 2.83 mm، tm = 4.33 mm و tnom ≥ 4.95 mm. Sch 40 هنوز هم قبول است، ولی حاشیهٔ اطمینان کمتر می‌شود. با یک شیدول نازک‌تر یا فشار بلندتر، همین فکتور کیفیت می‌تواند سبب شود که یک شیدول بالاتر بروید. (تلورانس منفی 12.5 % برای پایپ جوشی A53 هم صدق می‌کند؛ تلورانس را در مشخصات پایپ خود کنترول کنید.)

کنترول متقابل با واحدهای انگلیسی

همین مثال با واحدهای امریکایی: P = 580 psi، D = 6.625 in، S = 20,000 psi.

t = 580 × 6.625 / [2 × (20,000 + 580 × 0.4)] = 3,843 / 40,464 = 0.095 in = 2.41 mm

جواب با نتیجهٔ متریک یکی است، و این یک عادت خوب است: وقتی یک ضخامت عجیب به نظر می‌رسد، آن را دوباره با سیستم واحد دیگر حساب کنید. یک اشتباه معمول، قاطی کردن bar و MPa است که جواب را ده برابر تغییر می‌دهد. محاسبه‌گر سایز پایپ و افت فشار ما در نیمهٔ دیگر کار کمک می‌کند: انتخاب قطر داخلی پیش از انتخاب ضخامت دیوار.

اشتباهات معمول و کنترول‌های عملی

  • استفاده از فشار نادرست. فشار دیزاین بلندترین فشاری است که لین در کار عادی ممکن است ببیند، مانند هید بسته‌شدن (shut-off) پمپ به علاوهٔ فشار مکش، یا فشار تنظیم والو اطمینان. این نقطهٔ کاری نیست.
  • نادیده گرفتن ضربه‌های فشار. یک والو که به سرعت بسته می‌شود می‌تواند برای کسری از یک ثانیه ده‌ها bar فشار علاوه کند. ضربهٔ فشار را با رهنمای ضربهٔ قوچ (واتر همر) ما حساب کنید و مطمئن شوید که لین آن را مطابق قواعد کود برای تغییرات گاه‌گاهی فشار تحمل می‌تواند.
  • خواندن S در حرارت اتاق برای یک لین داغ. تنش مجاز با بلند رفتن حرارت کم می‌شود، پس همیشه S را در حرارت دیزاین بگیرید.
  • فراموش کردن رزوه‌ها و شیارها. پایپ رزوه‌دار به اندازهٔ عمق رزوه از دیوار خود از دست می‌دهد؛ آن را به c علاوه کنید.
  • ضرب کردن به جای تقسیم برای تلورانس تولید. از t / 0.875 استفاده کنید، نه t × 1.125.
  • صرف نظر کردن از کنترول تست هایدروستاتیک. پایپ‌کاری B31.3 معمولاً با فشاری کمتر از 1.5 برابر فشار دیزاین، که برای حرارت اصلاح شده باشد، هایدروتست نمی‌شود. برای این مثال این فشار حداقل 60 bar است که پایپ Sch 40 به آسانی تحمل می‌کند.

خلاصه

  • تنش حلقوی σh = P × D / 2t حداقل ضخامت دیوار یک پایپ فشاری را تعیین می‌کند.
  • بارلو: t = P × D / 2S برای یک تخمین سریع.
  • ASME B31.3: t = P × D / [2(S × E × W + P × Y)]، معتبر برای t < D/6.
  • کوروژن الاونس را علاوه کنید، برای تلورانس تولید بر 0.875 تقسیم کنید، بعد شیدول استندرد بعدی را انتخاب کنید.
  • نتیجه را به طور معکوس به عنوان حداکثر فشار کاری مجاز کنترول کنید، و فلنج‌ها، والوها و ضربه‌های فشار را هم کنترول کنید، نه تنها پایپ را.

این رهنما برای سایزبندی ابتدایی است. دیزاین نهایی پایپ‌کاری باید مطابق آخرین نشر کودی باشد که بالای فابریکهٔ شما تطبیق می‌شود و توسط یک انجنیر واجد شرایط کنترول شود.

#فورمول بارلو#ASME B31.3#فشار دیزاین#پایپ‌کاری#ضخامت دیوار پایپ#شیدول پایپ
همرسانیXFacebookRedditWhatsApp

ادامهٔ خواندن