به محتوا بروید
Guides

توان پکه: جریان هوا، فشار و اندازهٔ موتور

چگونه توان پکه را از جریان هوا و فشار محاسبه کنیم، قوانین پکه را برای سرعت دوران و کثافت هوا به کار ببریم و اندازهٔ موتور را انتخاب کنیم؛ همراه با یک مثال حل‌شده از 18,000 m³/h تا یک موتور 11 kW.

By Site AdministratorUpdated 7 min read

پکه‌ها (فن‌ها) هوا را برای تهویه، احتراق، خشک‌کردن، سردکردن و جذب گرد و غبار جابه‌جا می‌کنند و در بیشتر فابریکه‌ها و تأسیسات، سالانه هزاران ساعت کار می‌کنند. به همین دلیل، درست انتخاب‌کردن اندازهٔ موتور و تخمین مصرف انرژی آن ارزش دقت را دارد. پکه‌ای که موتورش از روی حدس انتخاب شود، یا هنگام چالان‌شدن (start-up) سیستم حفاظتی آن را قطع می‌کند و یا سال‌ها انرژی را ضایع می‌سازد. خوشبختانه محاسبه کوتاه است: توان پکه تنها از دو عدد به دست می‌آید، یعنی جریان هوا و فشاری که پکه باید تولید کند، تقسیم بر راندمان. این رهنما فورمول، قوانین پکه برای سرعت دوران و کثافت هوا، و یک مثال حل‌شده از جریان هوا تا انتخاب یک موتور با اندازهٔ استندرد را گام به گام شرح می‌دهد. برای معلومات بیشتر دربارهٔ انواع پکه‌ها، مقالهٔ ویکی‌پدیا دربارهٔ پکه‌های مرکزگریز (به زبان انگلیسی) را ببینید.

نقشهٔ یک پکهٔ مرکزگریز با انتقال تسمه‌ای که جریان هوا Q، فشار کلی p_t = p_s + p_v، راندمان پکه، راندمان انتقال و زنجیرهٔ توان از توان هوا تا توان موتور را نشان می‌دهد

دو عددی که توان پکه را تعیین می‌کنند

جریان هوا (Q) حجم هوایی است که پکه جابه‌جا می‌کند و واحد آن m³/s است. معلومات کانال‌ها و تجهیزات اغلب آن را به m³/h (تقسیم بر 3,600) یا به CFM (1 CFM = 0.000472 m³/s) می‌دهند.

فشار پکه افزایش فشاری است که پکه باید فراهم کند تا این جریان هوا را از میان کانال‌ها، فلترها، کویل‌ها، دمپرها و گریل‌های سیستم عبور دهد، و واحد آن پاسکال (Pa) است. این فشار دو بخش دارد:

  • فشار ستاتیک (p_s): بخشی که بر اصطکاک و مقاومت اجزای سیستم غلبه می‌کند.
  • فشار سرعت یا فشار دینامیک (p_v): انرژی حرکی هوای در حال حرکت، p_v = ½ × ρ × v²، که در آن ρ کثافت هوا به kg/m³ و v سرعت هوا به m/s است. در سرعت 10 m/s و هوای استندرد (1.2 kg/m³)، p_v = 0.5 × 1.2 × 10² = 60 Pa.
  • فشار کلی (p_t) = p_s + p_v.

کتلاگ‌های پکه یا فشار کلی را ذکر می‌کنند یا فشار ستاتیک را، همراه با راندمان مربوط به آن، یعنی راندمان کلی یا ستاتیک. همیشه جفتی را به کار ببرید که با هم مطابقت دارند: فشار کلی با راندمان کلی، یا فشار ستاتیک با راندمان ستاتیک. مخلوط‌کردن آن‌ها توان نادرست به دست می‌دهد.

فورمول توان پکه

توان هوا

توان مفیدی که به هوا داده می‌شود، به سادگی حاصل ضرب جریان در فشار است:

P_air = Q × p_t (به وات W، با Q به m³/s و p_t به Pa)

توان محور

پروانهٔ پکه راندمان صددرصد ندارد، بنابراین توانی که روی محور (شفت) پکه لازم است، بیشتر می‌باشد:

P_shaft = Q × p_t / η_fan

راندمان کلی پکه‌های صنعتی معمولاً از حدود 50% برای طرح‌های کوچک یا ساده تا بیش از 80% برای پکه‌های بزرگ با پره‌های به عقب خمیده (backward-curved) و ایرفویل (aerofoil) در بهترین نقطهٔ کارشان متغیر است. هر وقت منحنی کارخانهٔ سازنده را در دست دارید، راندمان را از همان منحنی در نقطهٔ کار خود بخوانید.

توان خروجی موتور و توان برقی ورودی

انتقال تسمه‌ای میان موتور و پکه چند درصد ضایعات دارد (تقریباً 3–5% برای یک انتقال با تسمهٔ V شکل که درست کش شده باشد)، در حالی که انتقال مستقیم عملاً هیچ ضایعه‌ای ندارد:

P_motor = P_shaft / η_drive

نخستین توان استندرد موتور را که بالاتر از P_motor باشد انتخاب کنید. توان برقی که از شبکه کشیده می‌شود، برابر است با توان خروجی موتور تقسیم بر راندمان موتور: P_input = P_motor / η_motor.

واحدهای انگلیسی (امپریال)

اگر معلومات شما به CFM و انچ ستون آب باشد، شکل آشنای فورمول bhp = CFM × in. w.g. / (6356 × η_fan) است که اسپ‌قوهٔ ترمزی (brake horsepower) را روی محور پکه می‌دهد (1 hp = 0.7457 kW). اگر منابع شما واحدها را با هم مخلوط کرده‌اند، مبدل واحدهای انجنیری واحدهای m³/h، CFM، Pa، in. w.g.، kW و hp را تبدیل می‌کند.

مثال حل‌شده: پکهٔ تغذیهٔ هوا در سیستم تهویه

یک پکهٔ مرکزگریز با انتقال تسمه‌ای باید 18,000 m³/h هوا را در برابر فشار کلی 1,200 Pa، در هوای 20 °C، انتقال دهد. منحنی پکه در این نقطه راندمان کلی 72% را نشان می‌دهد و راندمان انتقال تسمه‌ای 95% در نظر گرفته می‌شود.

  • جریان هوا: Q = 18,000 / 3,600 = 5.0 m³/s
  • توان هوا: P_air = 5.0 × 1,200 = 6,000 W = 6.00 kW
  • توان محور: P_shaft = 6.00 / 0.72 = 8.33 kW
  • توان خروجی موتور: P_motor = 8.33 / 0.95 = 8.77 kW
  • موتور استندرد: نخستین توان IEC بالاتر از 8.77 kW برابر 11 kW است (7.5 kW بسیار کوچک است).
  • توان برقی ورودی: با راندمان موتور حدود 91%، که برای یک موتور چهارقطبی جدید 11 kW معمول است، P_input = 8.77 / 0.91 ≈ 9.6 kW. در 6,000 ساعت کار در سال، این مقدار حدود 58,000 kWh می‌شود.

کنترول با واحدهای امپریال: 5.0 m³/s = 10,594 CFM و 1,200 Pa = 4.82 in. w.g.، پس bhp = 10,594 × 4.82 / (6356 × 0.72) ≈ 11.2 hp ≈ 8.3 kW، که همان توان محور است. برای تعیین اندازهٔ خود سیستم انتقال قدرت، از ماشین‌حساب انتخاب موتور و گیربکس استفاده کنید؛ و برای تسمه و پولی‌های میان موتور و پکه، رهنمای انتقال با تسمهٔ V شکل را ببینید.

قوانین پکه: تغییر سرعت دوران

برای یک پکهٔ معین که در همان سیستم کار می‌کند، جریان، فشار و توان با سرعت دوران (n) به یک الگوی ثابت تغییر می‌کنند که به نام قوانین پکه یا قوانین تشابه (affinity laws) شناخته می‌شود:

  • جریان: Q₂ / Q₁ = n₂ / n₁
  • فشار: p₂ / p₁ = (n₂ / n₁)²
  • توان: P₂ / P₁ = (n₂ / n₁)³

نمودار قوانین پکه: جریان، فشار و توان به فیصدی از مقدار طراحی در برابر سرعت پکه؛ در 80% سرعت، جریان 80%، فشار 64% و توان 51% است

در مثال بالا، کم‌کردن سرعت پکه به 80% (مثلاً با یک درایو فریکونسی متغیر یا VFD) جریان را به 80% (4.0 m³/s)، فشار را به 64% (768 Pa) و توان محور را تنها به 51% می‌رساند: 0.8³ × 8.33 = 4.27 kW. همین قانون مکعب است که کنترول سرعت را در پکه‌ها، در مقایسه با محدودکردن هوا با دمپر، این‌قدر صرفه‌جو می‌سازد. همین قوانین برای پمپ‌های مرکزگریز نیز صدق می‌کنند؛ ماشین‌حساب ارتفاع آب‌دهی (هد) و توان پمپ بخش مایعات همین مفهوم را محاسبه می‌کند.

این قوانین فرض می‌کنند که مقاومت سیستم با مربع جریان افزایش می‌یابد و راندمان پکه تقریباً ثابت می‌ماند. این قوانین در یک محدودهٔ متوسط سرعت تخمین خوبی می‌دهند، اما در جایی که سیستم بدون توجه به جریان، یک فشار ثابت برای غلبه‌کردن دارد، یا در فاصلهٔ زیاد از نقطهٔ طراحی پکه، صدق نمی‌کنند.

هوای گرم و کثافت

پکه در هر دور یک حجم ثابت هوا را جابه‌جا می‌کند، بنابراین در سرعت یکسان، جریان حجمی آن با کثافت هوا تغییر نمی‌کند، اما فشار و توان آن به نسبت مستقیم با کثافت تغییر می‌کنند:

p₂ / p₁ = ρ₂ / ρ₁ و P₂ / P₁ = ρ₂ / ρ₁

کثافت هوا از قانون گاز ایده‌آل به دست می‌آید، ρ = p / (R × T)، که در آن R = 287 J/(kg·K) برای هوای خشک و T به کلوین است. در سطح بحر (101,325 Pa) این رابطه 1.204 kg/m³ را در 20 °C و 0.834 kg/m³ را در 150 °C می‌دهد، یعنی نسبت 0.693.

اگر پکهٔ مثال ما در همان سرعت هوای 150 °C را انتقال دهد، فشاری برابر 1,200 × 0.693 ≈ 831 Pa تولید می‌کند و روی محور به 8.33 × 0.693 ≈ 5.77 kW نیاز دارد. حالت برعکس است که بسیاری را غافلگیر می‌کند: پکه‌ای که برای تولید 1,200 Pa در گاز 150 °C انتخاب شده، در حالت گرم حدود 8.33 kW لازم دارد، اما وقتی با هوای سرد 20 °C چالان شود، توان به 8.33 / 0.693 ≈ 12.0 kW می‌رسد، که بیشتر از توانایی یک موتور 11 kW است. از همین رو اندازهٔ پکه‌های گاز گرم برای چالان‌شدن در حالت سرد تعیین می‌شود، یا آن‌ها با دمپر ورودی بسته یا با درایو سرعت متغیر چالان می‌شوند. ارتفاع از سطح بحر همان اثر حرارت را دارد: هوای رقیق‌تر یعنی فشار کمتر و توان کمتر در همان سرعت.

نکات عملی برای تعیین اندازهٔ موتور پکه

  • نخست فشار سیستم را درست محاسبه کنید. اصطکاک کانال‌ها، اتصالات، فلترها (با افت فشار آن‌ها در حالت کثیف و پایان عمر)، کویل‌ها، دمپرها و دریچه‌های انتهایی را جمع کنید؛ بیشتر اشتباهات از همین‌جا آغاز می‌شوند.
  • راندمان را از منحنی واقعی پکه در نقطهٔ کار بخوانید، نه از بیشترین مقداری که در بروشور آمده است.
  • منحنی توان پکه را در سراسر محدودهٔ کار آن بررسی کنید. پکه‌های با پره‌های به جلو خمیده (forward-curved) با افزایش جریان توان بیشتری می‌کشند، بنابراین موتوری که برای نقطهٔ طراحی انتخاب شده، اگر مقاومت سیستم کمتر از مقدار محاسبه‌شده باشد، ممکن است بیش‌بار (overload) شود. پکه‌های با پره‌های به عقب خمیده منحنی توان غیر بیش‌بارشونده (non-overloading) دارند که اوج آن نزدیک نقطهٔ طراحی است.
  • ضایعات انتقال قدرت را در نظر بگیرید و اندازهٔ استندرد بعدی موتور را انتخاب کنید؛ هرگز به پایین گرد نکنید.
  • اندازهٔ پکه‌های گاز گرم را برای سردترین هوایی که ممکن است با آن چالان شوند تعیین کنید و ارتفاع از سطح بحر را نیز به حساب آورید.
  • در جایی که جریان هوا تغییر می‌کند، درایو فریکونسی متغیر معمولاً به لطف قانون مکعب هزینهٔ خود را جبران می‌کند.
#فشار ستاتیک#جریان هوا#توان پکه#قوانین پکه#تعیین اندازهٔ موتور#تهویه
همرسانیXFacebookRedditWhatsApp

ادامهٔ خواندن